Dzika kobiecość bez cenzury. Jak przestać się kurczyć i przepraszać za to, że chcesz od życia więcej?
- Kala Dziwińska
- 6 dni temu
- 2 minut(y) czytania
Wydaje Ci się, że pozwalasz sobie w życiu na wiele. Kupujesz piękne ubrania, chodzisz na masaże, inwestujesz w kolejne warsztaty z zakresu rozwoju osobistego kobiet. Mówisz sobie z dumną miną: „Przecież dbam o siebie, znam swoją wartość”.
Dlaczego więc, kiedy wieczorem gasisz światło, w Twoim brzuchu wciąż tli się ten cichy, niespokojny głód? Głód czegoś znacznie głębszego. Głód, który natychmiast uciszasz szeptem w głowie: „Nie przesadzaj. Masz dobre życie. Inne kobiety mają gorzej. Bądź wdzięczna za to, co jest, bo los się odwróci”.
To właśnie wtedy Twoja tłumiona dzika kobiecość zaczyna pukać od wewnątrz, domagając się prawdy.
Dlaczego dzika kobiecość budzi poczucie winy u kobiet?
Wytresowano nas do tego, by wdzięcznością maskować lęk przed własną potęgą. Od dziecka uczone bycia „grzecznymi dziewczynkami”, podświadomie niesiemy potężne poczucie winy u kobiet, które przejawia się za każdym razem, gdy chcemy sięgnąć po coś, co wykracza poza społeczny standard.
Gdy pojawia się w nas pragnienie głębszego partnerstwa, większych pieniędzy czy nieskrępowanej ekspresji, włącza się wewnętrzny cenzor. Boimy się, że jeśli pokarzemy swoją pełną, magnetyczną siłę, zostaniemy uznane za egoistki, osoby roszczeniowe lub „za bardzo intensywne”. W efekcie wybieramy duchowy i życiowy kompromis – zadowalamy się okruchami, byle tylko nie urazić otoczenia swoim blaskiem.
Prawda Lilith: Prawdziwa wdzięczność za to, co masz, nigdy nie wyklucza dzikiego pragnienia sięgania po więcej. Twoje „chcę” to nie chciwość – to czysta, żywa energia, która pragnie przez Ciebie płynąć.
Syndrom fałszywego zaspokojenia – gdzie podświadomie oddajesz swoją moc?
Bardzo często oszukujemy same siebie. Przekonujemy umysł, że żyjemy pełnią życia, podczas gdy w kluczowych obszarach codzienności wciąż nosimy za ciasny gorset. Spójrz w czyste lustro swojej rzeczywistości i zobacz, czy te sytuacje nie dotyczą Ciebie:
W relacjach: Przyjmujesz „letnią” miłość i emocjonalne niedopowiedzenia. Partner daje Ci ułamek swojej obecności, a Ty tłumaczysz go, bo przecież „nikt nie jest idealny”. Boisz się postawić twarde granice, by nie usłyszeć, że masz „zbyt wygórowane wymagania”.
W sferze zawodowej: Masz genialne, intuicyjne pomysły, ale na spotkaniach pozwalasz, by inni je przejmowali. Nie prosisz o adekwatne, wysokie zarobki, bo przecież „zarabiasz wystarczająco na rachunki”. Bogactwo podświadomie kojarzy Ci się z brakiem duchowości.
W ciele i zmysłowości: Pozwalasz sobie na jogę czy zdrową dietę, ale całkowicie odcinasz się od dzikiej, pierwotnej energii, jaką jest energia shakti. Twój taniec jest kontrolowany, Twój głos cichy, a Twój święty gniew – natychmiast połykany, by nie zepsuć atmosfery.
Jak odzyskać kobiecą moc i przestać karmić się okruchami?
Powrót do siebie nie wymaga od Ciebie nauki nowych rzeczy. Wymaga ODUCZENIA się tego, co Ci narzucono. Jak odzyskać kobiecą moc w świecie, który woli nas uciszone?
Zacznij nazywać swoje pragnienia po imieniu. Przestań mówić „byłoby miło, gdyby...”. Powiedz: „Chcę tego. Pragnę tego. To moje święte prawo”.
Poczuj swoje ciało i łono. To tam, poniżej poziomu logicznego intelektu, mieszka Twoja intuicja i dzikość. Kiedy żyjesz tylko w głowie, łatwiej Tobą manipulować. Gdy schodzisz do brzucha, stajesz się nie do zatrzymania.
Zezwól sobie na bycie „za bardzo”. Za głośną, za odważną, za piękną, za wymagającą. Ktokolwiek odejdzie z Twojego życia z tego powodu – i tak tylko blokował miejsce na to, co prawdziwe.
Komentarze